Παρασκευή , Αύγουστος 18 2017
Αρχική / Απόψεις / Δε σου φταίει το ευρώ καρντάσι μου, σύντεκνέ μου

Δε σου φταίει το ευρώ καρντάσι μου, σύντεκνέ μου

Υπάρχει θυμός. Πολύς θυμός εκεί έξω. Και αγανάκτηση που συσσωρεύεται (ειλικρινής, όχι σαν αυτή του Συντάγματος προ ετών). Και δικαιολογημένη σαφώς. Τόσα χρόνια στον πάτο, βυθιζόμαστε ολοένα και πιο πολύ. Με την ανεργία στα ύψη, όχι μόνο για τους νέους αλλά και για οικογενειάρχες.

Όμως εδώ είναι η παγίδα καρντάση μου. Εδώ είναι το σημείο καμπής σύντεκνέ μου.

Μέσα στην απόγνωσή σου, που η ζωή σου ήρθε τα πάνω κάτω, το ευκολότερο πράγμα είναι να κατηγορήσεις τον πιο εύκολο στόχο, τον πιο απόμακρο, αυτόν που έχει (φαινομενικά) τη μικρότερη σχέση με σένα. Έτσι, το πρώτο που σου έρχεται στο μυαλό είναι το ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι Ευρωπαίοι. Οι ξένοι γενικά. Οι εκτός χώρας. Οι βάρβαροι. Οι βελανιδοφάγοι αν προτιμάς. Ακούς όλο αυτό τον καιρό και κάτι τύπους στυλ Τσίπρα πΚ (σσ: προ κωλοτούμπας) να σου λένε ότι για όλα φταίνε κάποιοι άλλοι κακοί που μας επιβουλεύουνται γιατί είμαστε ωραίοι σαν Έλληνες και μας ζηλεύουν, ακούς (άκουγες) ότι υπάρχουν μαγικές εναλλακτικές χωρίς πόνο, και η ψυχή σου βρίσκει αυτό που αναζητούσε: απαλλάσσεται από ευθύνες, μπαίνει στη θέση του αιωνίως διωκόμενου θύματος και όλα καλά, έχουμε να λέμε.

Είναι όμως έτσι το πράμα καρντάση μου; Μήπως κάπου φταίξαμε κι εμείς; Μήπως παρασύρεσαι κι εσύ από όλους αυτούς τους επαγγελματίες του λαϊκισμού, που τζόγαραν πάνω στην απόγνωσή σου; Και όμως, σύντεκνέ μου, κάπου έχουμε κι εμείς μερίδιο ευθύνης.

euro-greece-largeΠροσέφερες ποτέ σου μια υπηρεσία σαν ελεύθερος επαγγελματίας χωρίς να κόψεις απόδειξη; Μπήκες σε κάποιο μαγαζί ή ταβέρνα και είπες «χωρίς απόδειξη πόσο μου το αφήνεις»; Πέρασες από κάποιο γραφείο βουλευτή για να δεις τι υπάρχει «διαθέσιμο» και να καταθέσεις κεφάλια-ψηφαλάκια του σογιού σου; Ή από το γραφείο του τοπικού δημάρχου μήπως και σε βάλει σε κανένα προγραμματάκι (από αυτά τα… ευρωπαϊκά); Πήγες σε καμιά υπηρεσία να βρεις τον «γνωστό» που με το κατάλληλο… κίνητρο θα σου φέρει την κολώνα της ΔΕΗ μπροστά στο σπίτι σου, ή θα σου ανοίξει το δρόμο για το αυθαίρετό σου ή θα στον κάνει άσφαλτο να μην σε τρώνε οι σκόνες; Είσαι ηθικά ικανοποιημένος σαν δημόσιος υπάλληλος να λαμβάνεις το φοβερής εμπνεύσεως επίδομα προθέρμανσης αυτοκινήτου ή έγκαιρης προσέλευσης; Πέρασες ποτέ από την πιάτσα στο κέντρο για να πάρεις λαθραία τσιγάρα από τους Πακιστανούς; Δεν ψήφισες Τσίπρα (…φυσικά), αλλά ενδόμυχα καλόβλεπες τα όσα ωραία έλεγε και έταζε; Θα μπορούσα να αναφέρω δεκάδες ακόμα παραδείγματα, λίγο πολύ σε όλους μας γνωστά.

Θα μου πεις, τι μου λες τώρα, εγώ μεροκαματιάρης ήμουνα, το πάλευα όσο μπορούσα, τι σχέση έχω εγώ με τα μεγαλολαμόγια που πάντα τα φτιάχνανε όπως θέλανε και στο τέλος την βγάζουν καθαρή. Μαζί σου κι εγώ! Αλλά προφανώς για όλα τα παραπάνω δεν μου φταίει κανένα ευρώ και καμία Ευρώπη, κανένα μεγαλολαμόγιο. Ρίξε μια ματιά στο κινητό, τάμπλετ ή υπολογιστή όπου διαβάζεις αυτό το άρθρο. Στα έπιπλα του σαλονιού σου. Στις συσκευές στην κουζίνα σου. Στο αυτοκίνητο ή τη μηχανή σου. Και πες μου, τι από αυτά είναι φτιαγμένο από ελληνικά χέρια; Πήγαινε στην πιο κοντινή σου αγροτική περιοχή και πες μου πόσοι Έλληνες εργάζονται στη γη, με τα ίδια τους τα χέρια.

Δυστυχώς, μας αρέσει ή όχι, ο εχθρός μας φίλε μου είναι (κυρίως) εντός, όχι εκτός. Κανείς δεν μπορεί να μας αναγκάσει για οτιδήποτε αν εμείς οι ίδιοι δεν του το επιτρέψουμε. Δεν σου λέω φυσικά ότι όλα είναι αγγελικά πλασμένα στην Ευρώπη – το αντίθετο. Μπορώ να σου κάνω μια λίστα με όσα στραβά βλέπω στην ΕΕ ως έχει. Αλλά προτιμώ να ανήκω στην ισχυρότερη ένωση κρατών στον κόσμο και να παλεύω από μέσα να τνν φέρω εκεί που ονειρεύομαι, εκεί που μου αξίζει, παρά να απομονωθώ στην μικρή μου βαλκανική γωνιά στο όνομα μιας δήθεν περηφάνειας. Δες τι γίνεται στην Μεγάλη Βρετανία. Μια από τις ισχυρότερες οικονομίες του κόσμου, με δική της βιομηχανία και με δικό της νόμισμα. Την πρώτη κιόλας μέρα μετά το δημοψήφισμα εξόδου από την ΕΕ, η στερλίνα έπεσε στα επίπεδα του ’80 και συνεχίζει ακόμα πτωτικά. Σκέψου τώρα τι θα συνέβαινε σε μια μικρή χώρα σαν τη δική μας, χωρίς δικό της νόμισμα, με την εισαγωγή μιας δραχμούλας – κουρελόχαρτο. Να σου πω και το πιο απλό: επί αγνής ελληνικής δραχμούλας, τι επιτόκιο έδινες για το στεγαστικό σου; 35%. Επί «κακού» ευρώ; 5%.

Την πατρίδα μας την αγαπάμε το ίδιο κι εγώ κι εσύ, το ξέρω.

Και θέλουμε να την δούμε – επιτέλους – να προοδεύει και μαζί της κι εμείς.
Ε, λοιπόν, στο χέρι μας είναι να παλέψουμε γι’ αυτό.
Ως Έλληνες αλλά και ως Ευρωπαίοι.
Να δούμε πρώτοι εμείς τα δικά μας λάθη, να τα αναγνωρίσουμε και να τα διορθώσουμε και μετά ας στρέψουμε το δάχτυλο στους άλλους.
Αυτή θα είναι πραγματική υπερηφάνεια!

Αλέξανδρος Στεφανάκης
Δρ Μηχανικός Περιβάλλοντος

Δείτε επίσης

Ζαπατίστας, Ζανέτι, Ίντερ και ποδόσφαιρο

Ο Χαβιέρ Ζανέτι γεννήθηκε πριν από 44 ακριβώς χρόνια, σε μια φτωχογειτονιά στα Νότια του …

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο