Παρασκευή , Νοέμβριος 24 2017
Αρχική / Απόψεις / Η συζήτηση περί «Δικαιοσύνης» και άλλα παραμύθια

Η συζήτηση περί «Δικαιοσύνης» και άλλα παραμύθια

Του Θανάση Κολλιόπουλου,

Υποψήφιου διδάκτορα πολιτικών επιστημών του ΕΚΠΑ

2072234

Η παρατεταμένη οικονομική κρίση της χώρας μας είναι φυσικό να έχει εξουθενώσει οικονομικά και ψυχολογικά τους περισσότερους πολίτες. Είναι δύσκολο να εξηγήσει κάποιος γιατί εδώ και επτά χρόνια βολοδέρνουμε χωρίς να υπάρχει ξέφωτο. Πολύ γενικά όμως μπορούμε να πούμε τα εξής: η απαρχή της κρίσης της Ελλάδας σύμφωνα με όλους τους σοβαρούς αναλυτές (βλ. Τράπεζα της Ελλάδας, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δηλώσεις ευρωπαίων αξιοματούχων κ.ο.κ) άρχισε λόγω της εκτεταμένης δημοσιονομικής διαχείρησης της περιόδου 2004 -2009.

Στη συνέχεια, βάθυνε λόγω εξωτερικών αιτίων που σχετίζονται με την έλλειψη θεσμικών λύσεων από την ευρωζώνη σε περιπτώσεις κρίσης μιας χώρας. Τρανό παράδειγμα πέρα από το μηχανισμό έκτακτης χρηματοδότησης, ήταν ότι η περίφημη δήλωση του Μάριο Ντραγκι τον Ιούλιο του 2012 «θα κάνουμε οτιδήποτε χρειάζεται» («whatever it takes») που καθησύχασε τις αγορές, υπονοώντας ότι η Κεντρικής Τράπεζα θα αγόραζε στη δευτερογενή αγορά κρατικά ομόλογα χωρών που τα επιτόκιά τους είχαν εκτιναχτεί στα ύψη. Έτσι, καθησυχάστηκαν οι επενδυτές και έπεσαν τα επιτόκια. Δυστυχώς, μια παρόμοια δήλωση δεν έγινε από τον προκάτοχο του Ντράγκι, τον Τρισέ, το 2010 όταν η Ελλάδα αποκλείστηκε από τις αγορές οι οποίες για να τη δανείσουν αξίωναν «τρελά» επιτόκια αποπληρωμής. Δηλαδή, από την απουσία  εντελώς στοιχειώδους εντός της Ε.Ε και Ευρωζώνης η Ελλάδα βρέθηκε σε ακόμα χειρότερη κατάσταση από αυτή που η ίδια είχε προκαλέσει αρχικά. Η συνέχεια είναι γνωστή, από 2012 και μετά η κρίση συνεχίστηκε λόγω πάλι εσωτερικών αιτίων σε συνδυασμό με την ήδη λανθασμένη συνταγή της τρόικας που τροφοδοτούνταν από την δικιά μας ανικανότητα, δηλαδή την έλλειψη κάθε ουσιαστικής μεταρρύθμισης (εντός του πλαισίου του Μνημονίου αλλά και εκτός) από τις κυβερνήσεις Σαμαρά και Τσίπρα.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι λογικό οι περισσότεροι πολίτες να μην μπορούν να αντιληφθούν, πλήρως, την μεγάλη εικόνα για το πώς βρεθήκαμε εδώ που είμαστε και γιατί μένουμε στάσιμοι επί τόσα χρόνια. Έτσι, πάνω στην άγνοια και την αδυναμία εξήγησης των φαινομένων από την χαμηλή ποιότητα πληροφόρησης από τα ΜΜΕ βρίσκει έδαφος η συνομωσιολογία και μορφές λαϊκισμού μεταξύ των οποίων η πιο διαδεδομένη είναι ο «συνταγματικός λαϊκισμός», δηλαδή η πίστη ότι με μια αναθεώρηση του Συντάγματος θα επιλύσουμε όλα μας τα προβλήματα (για να μην αναφερθούμε στην ανόητη και αντιδημοκρατική πρόταση για «συντακτική συνέλευση» που γίνεται μόνο μετά από επαναστάσεις ή κατάλυση του πολιτεύματος). Συναφής με τα παραπάνω είναι και η πίστη στη δυνατότητα των δικαστών να ακυρώσουν τα μνημόνια συνολικά ως αντισυνταγματικά, ώστε να απαλλαγούμε από το άγος τους. Και το ερώτημα που τίθεται είναι: ακόμα και εάν «κηρύσσονταν» αντισυνταγματικά, ποιος θα μας δάνειζε τα χρήματα για τις κρατικές δαπάνες για συντάξεις, μισθούς κτλ. Η πρόεδρος του Αρείου Πάγου ή ο πρόεδρος του ΣτΕ που «αφουγκράζεται τον παλμό της κοινωνίας»;

Είναι δεδομένο ότι οι πολίτες επιθυμούν να πιστέψουν σε ένα θεσμό, διότι τα πολιτικά κόμματα έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη μεγάλου μέρους της κοινωνίας

Είναι δεδομένο ότι οι πολίτες επιθυμούν να πιστέψουν σε ένα θεσμό, διότι τα πολιτικά κόμματα έχουν απολέσει την εμπιστοσύνη μεγάλου μέρους της κοινωνίας. Αυτό το γνωρίζουν οι ανώτεροι δικαστικοί και γοητεύονται με την ιδέα ότι μέσω της δικαστικοποίησης της πολιτικής μπορούν να βγάλουν τη χώρα από την κρίση. Αυτό όμως κι αν είναι «αντισυνταγματικό» και «αντιδημοκρατικό»…όπως ούτε ο στρατός ούτε κανένας άλλος πλην των αντιπροσωπευτικών θεσμών δεν μπορούν να αναλάβουν την ευθύνη διακυβέρνησης ενός δημοκρατικού κράτους. Οι υπόλοιποι θεσμοί μπορούν να αναβαθμίσουν την ποιότητα της δημοκρατίας όχι να υποκαταστήσουν τις κυβερνητικές πράξεις.

Με βάση τα παραπάνω, η συζήτηση για αναβάθμισης της ποιότητας και της δικαιοσύνης είναι αδιανόητο να εξαντλείται στα όρια ηλικίας ή στα μισθολογικά των δικαστών. Άλλα είναι τα κρίσιμα, με πιο σημαντικά τα εξής δύο: τον εμπλουτισμό της δικαιοσύνης με μη νομικούς και την επιμόρφωση των τελευταίων ώστε να έχουν τη στοιχειώδη γνώση για το τι είναι «ψηφιακό και αναλογικό σήμα», «ομόλογα και spreads» και ένα σωρό άλλα θέματα τα οποία δεν βρίσκονται στις σελίδες των κλασικών νομικών εγχειριδίων, αλλά αποτελούν μέρος των σύγχρονων τομέων της «υποπολιτικής» για να χρησιμοποιήσουμε έναν όρο του κοινωνιολόγου Μπεκ.

Η συζήτηση για αναβάθμισης της ποιότητας και της δικαιοσύνης είναι αδιανόητο να εξαντλείται στα όρια ηλικίας ή στα μισθολογικά των δικαστών

Έτσι για παράδειγμα, εάν μάθει η αρμόδια εισαγγελέας τι είναι «στατιστική» δεν θα χρειαζόταν να ασκήσει ποινική δίωξη στον Γεωργίου για τα δεδομένα της ΕΛΣΤΑΤ, αλλά να διερευνήσει αυτούς που έστελναν πλαστά στοιχεία στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα ελλείμματα…

Το δεύτερο στοιχείο που θα αναβάθμιζε την ποιότητα απονομής δικαιοσύνης είναι η αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης η οποία σύμφωνα με το αρ. 90 του Σ. επιλέγεται από το υπουργικό συμβούλιο, δηλαδή την κυβέρνηση. Αυτό δεν απαιτεί αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά απλή επαναφορά του νόμου 3841/2010 της κυβέρνησης Παπανδρέου, όπου η επιλογή γίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο, αλλά μετά από γνώμη της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής αφού προβεί σε ακρόαση των υποψηφίων. «Φυσικά», ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε από την κυβέρνηση Σαμαρά. Για την κυβέρνηση Τσίπρα δεν χρειάζεται καν να πούμε.

Αυτό δεν απαιτεί αναθεώρηση του Συντάγματος, αλλά απλή επαναφορά του νόμου 3841/2010 της κυβέρνησης Παπανδρέου

Κατά τα λοιπά, πιστεύουμε ότι ένα 70χρονος δικαστής θα μας βγάλει από την κρίση. Δεν πειράζει, θα έχουμε χρόνο να τα κουβεντιάζουμε, έχουμε πολλά μνημόνια ακόμα μπροστά μας που θα θέλουμε να καταργήσουμε στο μέλλον.

Δείτε επίσης

Η λίστα με τους λαθρέμπορους και τους φοροφυγάδες του 2016

Η ΣΕΚΑΠ , το πλοίο «Αγία Ζώνη» και ουκρανικό τσιγαράδικο βρίσκονται στη λίστα  με τα ονόματα …

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο