Πέμπτη , Δεκέμβριος 14 2017
Αρχική / Απόψεις / Να μείνει… ή να φύγει;
Αλέξανδρος Στεφανάκης Δρ Μηχανικός Περιβάλλοντος

Να μείνει… ή να φύγει;

 

Αλέξανδρος Στεφανάκης Δρ Μηχανικός Περιβάλλοντος
Αλέξανδρος Στεφανάκης
Δρ Μηχανικός Περιβάλλοντος

Εδώ και καιρό διαμορφώνονται δύο απόψεις σχετικά με την υποκειμενική – επιθυμητή εξέλιξη στην πολιτική σκηνή.

Η πρώτη λέει πως ακόμα και τα λεπτά παραπάνω που παραμένουν στην εξουσία οι Συριζανέλ, το κόστος για την χώρα (οικονομικό, κοινωνικό, θεσμικό) είναι δυσβάσταχτο. Η ζημιά που προκαλούν, επιβάλλει την άμεση απομάκρυνση αυτής της κυβέρνησης. Όσο πιο σύντομα, τόσο μικρότερη η έκταση της ζημιάς για την χώρα.

Η δεύτερη άποψη θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως αυτή του «ώριμου φρούτου», συμπληρωμένη και με ολίγη από – πολιτικό – κυνισμό. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να παραμείνει και να πιει το πικρό ποτήρι μέχρι τέλους. Να αναγκαστεί να ψηφίσει όλα εκείνα τα μέτρα που η ίδια έφερε και υπέγραψε με το δικό της μνημόνιο. Και φυσικά, να πάρει έτσι και όλο το πολιτικό κόστος των επιλογών της.

Και οι δύο απόψεις έχουν τα επιχειρήματά τους και στηρίζονται τόσο στη λογική όσο και το συναίσθημα. Πως μπορεί να επιθυμείς να παραμείνει μια κυβέρνηση η οποία, κατά γενική ομολογία, προξένησε και προξενεί βλάβη στην οικονομία, την κοινωνία, τη θεσμική-δημοκρατική λειτουργία του κράτους; Αλλά και γιατί να αναγκαστούν εκείνες οι δυνάμεις που προειδοποιούσαν για το κακό που έρχεται, να υποστούν όλο το κόστος των συριζαϊκών αυταπατών; Τη στιγμή που είναι βέβαιο ότι τέτοια μέτρα υπό άλλες συνθήκες (σσ. κυβερνήσεις) θα είχαν βάλει φωτιά σε όλη την Ελλάδα.

tsipras

Ειλικρινά, αδυνατώ να απορρίψω εξ’ ολοκλήρου τη συλλογιστική και των δύο απόψεων. Αλλά δεν μπορώ και να τις υιοθετήσω ως έχουν.

Η «εδώ και τώρα απομάκρυνση» έχει δύο βασικές προϋποθέσεις: α) πως και υπό ποιες συνθήκες να φύγουν αυτοί από την εξουσία και β) να φύγουν αυτοί, αλλά για να έρθει ποιος, ποια είναι η εναλλακτική; Μας αρέσει ή δεν μας αρέσει, οι κυβερνήσεις αλλάζουν με εκλογές. Και οι εκλογές δεν είναι ποδοσφαιρικοί αγώνες που γίνονται κάθε Κυριακή – άσχετα αν οι τωρινοί κυβερνώντες απαξίωσαν ακόμα και αυτήν την ύψιστη δημοκρατική διαδικασία. Είναι επίσης νομίζω ευνόητο και κατανοητό ότι κανείς δεν επιθυμεί να ξαναζήσει συνθήκες εκτροπής ανάλογης με αυτής του 2011. Και φυσικά, το να φύγουν αυτοί, δεν απαντά στο ερώτημα «για να έρθει ποιος». Με τον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας κατακερματισμένο και ταμπουρωμένο στα γυάλινα οχυρά των μικροεγωισμών και των σκοπιμοτήτων, ανίκανο μέχρι στιγμής να διατυπώσει πειστική εναλλακτική πρόταση, και με μια (κεντρο)δεξιά που είναι ακόμα όμηρη των βαριδίων του βαθέος κόμματος και των οικονομολόγων της χαρτοπετσέτας, η όποια αλλαγή θα είναι (ούτε καν) μισή. Πολύ περισσότερο, που ο νέος εκλογικός  νόμος αναμένεται να μπερδέψει ακόμη πιο πολύ τους πολιτικούς συσχετισμούς.

Η άποψη της αναμονής μέχρι η κυβέρνηση «να πέσει από μόνη της» χαρακτηρίζεται από την αντίφαση ότι, ενώ αποδέχεται την καταστροφική πολιτική των Συριζανέλ, τους δίνει περισσότερο χρόνο. Αυτό έχει ίσως δύο θετικά στοιχεία: ότι φαίνεται πως δεν υποκύπτει (τουλάχιστον άμεσα) στο συναίσθημα και μένει πιστή στις εξελίξεις αλλά μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, ενώ την ίδια στιγμή αναγνωρίζει εμμέσως την τωρινή απουσία εναλλακτικής και δίνει χρόνο στη σοσιαλδημοκρατία να (μήπως και) ανασυνταχθεί. Φυσικά κάποιος μπορεί να πει ότι είναι και η πιο φυγόπονη στάση, καθώς έτσι αποφεύγεται η εφαρμογή των δύσκολων μέτρων από την επόμενη κυβέρνηση, ίσως και με μεγαλύτερη σκοπιμότητα, καθώς φαίνεται ότι βάζει το συμφέρον του κομματικού-ιδεολογικού χώρου πάνω από το συμφέρον τηε χώρας.

Πέρα από τις αναλύσεις όμως, ας μη γελιόμαστε. Η πραγματικότητα πολλές φορές ξεπερνά και τα πιο πολύπλοκα σχέδια. Καμία κυβέρνηση δεν επιθυμεί να φύγει πριν την ολοκλήρωση της θητείας της. Και κάθε αντιπολίτευση θέλει να γίνει κυβέρνηση. Όταν όμως φτάνουμε στο σημείο της πλήρους αναντιστοιχίας λαϊκής βούλησης και πολιτικής διάταξης, είναι δεδομένο ότι θα υπάρχουν ισχυρές τριβές. Η τωρινή κυβέρνηση γνωρίζει ήδη, κατά πως φαίνεται, μια πρωτοφανή σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα κατάρρευση. Πολύ πιθανόν οι εξελίξεις να έρθουν γρηγορότερα από ότι αναμένεται. Αλλά πάντα εντός των πλαισίων της δημοκρατικής ομαλότητας και των προβλεπόμενων διαδικασιών. Το θέμα είναι η διαμόρφωση μιας νέας έναλλακτικής πρότασης από τον χώρο της κεντροαριστεράς, με γνώμονα το κοινωνικό συμφέρον, το ξερίζωμα του πελατειακού κράτους, την ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και με μεταρρυθμιστική αντίληψη, η οποία πρέπει να είναι έτοιμη όταν έρθει αυτή η ώρα. Θα είναι;

Αλέξανδρος Στεφανάκης

Δρ Μηχανικός Περιβάλλοντος

Δείτε επίσης

«Τσεκούρι» και στο επίδομα θέρμανσης -Σε ποιους θα το δώσει φέτος το ΥΠΟΙΚ, τα σενάρια

Ο υδράργυρος πέφτει, η τιμή του πετρελαίου θέρμανσης έχει πάρει τον ανήφορο, οι παραγγελίες κάνουν …

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο