Τρίτη , Ιανουάριος 23 2018
Αρχική / Απόψεις / Δαγλή Γιασάρ : Η μειονότητα στον Έβρο χρειάζεται σοβαρές πρωτοβουλίες και όχι λόγια

Δαγλή Γιασάρ : Η μειονότητα στον Έβρο χρειάζεται σοβαρές πρωτοβουλίες και όχι λόγια

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνική δικτύωσης ο κ. Δαγλή Γιασάρ από την Αλεξανδρούπολη και μέλος του Εθνικού συμβουλίου του ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών σημειώνει την οπτική του αλλά και δεδομένα για τα προβλήματα της μειονότητας στον Έβρο και τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στις λύσεις και πρωτοβουλίες που κατά καιρούς έχουν αναληφθεί.

Αναλυτικά η τοποθέτησή του :

«Σοσιαλιστής δεν έγινα ως Μειονότητα. Πέτυχε, Το ότι έτυχε, από παιδί να είμαι κατά των διακρίσεων, του μίσους, της βίας και να πιστεύω σε έναν κόσμο με ίσες ευκαιρίες, με σεβασμό, με αΓΑΠη.

Όσο μεγάλωνα ένιωθα πως ο χώρος που πρεσβεύει την αξιοκρατία, που η Δημοκρατία γίνεται γέφυρα, που η Δικαιοσύνη δίνει ελπίδα στον αδύναμο, είναι ο Σοσιαλισμός.

Το ότι αυτός ο χώρος, με τα όποια λάθη και παραλείψεις, είναι και ο χώρος που έχει κάνει όσα θετικά έχει δει από την πολιτεία η Μειονότητα, αποτελεί απλά επιβεβαίωση εσωτερική για μένα, ίσως και ένας τρόπος μια ευκαιρία να συνεισφέρω στο να προσφέρει αυτό που πιστεύω σε αυτό που είμαι.

Ο χώρος που ανήκω πολιτικά,έχει ένα έργο με μεταρρυθμίσεις απέναντι στην Μειονότητα, ένα έργο όμως το οποίο έχει αφήσει ‘’ορφανό’’.

Έκανα μία προσπάθεια η οποία συνεχίζεται με σκοπό ο χώρος μας να δει από κοντά με θάρρος τα θέματα που αφορούν την Μειονότητα, να θυμίσει στην ίδια όσα έχουν γίνει στο παρελθόν αλλά και να πάρει θέση για τα τρέχοντα ζητήματα, η προσπάθεια μου αυτή έγινε τόσο με επαφές εντός του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών… στου οποίου ανήκω στο Εθνικό Συμβούλιο, όσο και με συναντήσεις μου με όσους υποψήφιους επισκέφτηκαν την πόλη μου κατά την προεκλογική περίοδο για ανάδειξη Προέδρου της ΔΗ.ΣΥ.

Από αυτές τις επαφές ξεχώρισαν οι συζητήσεις μου με τον κύριο Κεγκέρογλου και τον κύριο Καμίνη, όσα είπαμε μου έδωσαν δύναμη και μου άφησαν μια αισιοδοξία για το μέλλον.. οι επαφές θα συνεχιστούν και ελπίζω να δικαιωθεί η προσπάθεια αυτή.

Πέρα από το τι πιστεύω εγώ όμως, οφείλω να είμαι δίκαιος, ιδιαίτερα όταν αναφέρομαι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Μειονότητα της Αλεξανδρούπολης, δεν έχω την πολυτέλεια ούτε το δικαίωμα η υπεράσπιση των δικαιωμάτων αυτού του κόσμου να έχει την μορφή προπαγάνδας υπέρ κάποιου πολιτικού χώρου.

Όσο δύσκολο και αν είναι έχω προσπαθήσει και έχω καταφέρει πιστεύω σε ικανοποιητικό βαθμό να κρατήσω σε απόσταση την ιδιότητα μου ως Πρόεδρος Μειονοτικού Συλλόγου από τις πολιτικές μου πεποιθήσεις, έχω κάνει συναντήσεις με ανθρώπους και φορείς που έχουν έμμεση ή άμεση σχέση με όλους του Δημοκρατικούς πολιτικούς χώρους.

Απλά κάθε φορά για να νιώσω πως είμαι ‘’τίμιος’’ απέναντι στους συνομιλητές μου τους αναφέρω το που ανήκω προσωπικά σαν άτομο ελπίζοντας ότι θα εκτιμήσουν την ειλικρίνεια και θα πειστούν για τις προθέσεις μου.

Δεν είμαι καθόλου τοπικιστής, αλλά η Αλεξανδρούπολη είναι αντικειμενικά μία πανέμορφη πόλη προσφέρει φυσικές ομορφιές αλλά και όλα τα μέσα στους κατοίκους της ενώ την λατρεύουν οι επισκέπτες για τους οποίους γίνεται αγαπημένος προορισμός.

Σε αυτή την πανέμορφη πόλη λοιπόν, σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το κέντρο της πόλης υπάρχει μία περιοχή στην οποία κατοικούν μερικές χιλιάδες κόσμου είναι εκτός σχεδίου πόλης χωρίς υποδομές με ελάχιστα έργα χάρη στα οποία κατάφεραν τα πολύ τελευταία χρόνια να μην πλημμυρίζουν τα σπίτια, η περιοχή και οι κάτοικοι είναι παρατημένοι στο έλεος του Θεού, την δημιουργία αυτής της περιοχής την παρακολουθούσε με απάθεια το κράτος χωρίς να κάνει καμία παρέμβαση και μάλιστα σε εποχές όπου υπήρχαν οι δυνατότητες να γίνει κάτι τέτοιο όπως έγινε σε άλλες γειτονικές περιοχές.

Αυτός ο κόσμος τις προηγούμενες δεκαετίες αντιμετωπιζόταν με αποκλεισμό, με ρατσισμό, με καταπίεση, για οικονομία χρόνου να πω ένα μόνο παράδειγμα συγγενικού μου προσώπου το οποίο για να ανοίξει ένα μαγαζί με δικά του χρήματα.. αναγκάστηκε να το κάνει στο όνομα ενός Χριστιανού συμπολίτη του καθώς στο δικό του δεν μπορούσε να πάρει άδεια, αυτή η συμπεριφορά της πολιτείας σε συνδυασμό με το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχει ένα μεγάλο χάσμα ανάμεσα στην υπόλοιπη κοινωνία της Αλεξανδρούπολης και τον κόσμο της Μειονότητας.

Το χάσμα αυτό έγινε τόσο μεγάλο που παρά το γεγονός ότι η στάση της πολιτείας προς τον κόσμο αυτόν έγινε καλύτερη τα τελευταία χρόνια δεν αρκεί αυτό από μόνο του στο να κλείσει η ψαλίδα, δίπλα στον αποκλεισμό προστέθηκε ο αυτοαποκλεισμός η φοβία και ρίζωσαν νοοτροπίες, η μηδενική σχεδόν εγκληματικότητα είναι παρελθόν και έχουμε κρούσματα γεγονότων που δείχνουν τα συμπτώματα της δημιουργίας ενός γκέτο.

Ως πατέρας τριών παιδιών, που είναι και η πλέον κυρίαρχη ιδιότητα μου άφησα την Αθήνα και γύρισα στα πάτρια εδάφη αποφάσισα από τους πρώτους μήνες που εγκαταστάθηκα στην πόλη να κάνω κάτι ώστε να αλλάξει αυτή η άσχημη εικόνα έστω με το ελάχιστο που μπορώ να προσφέρω θέτοντας προβληματισμούς και προβάλλοντας την κατάσταση.

Σε όλες τις κουβέντες που έχω κάνει αυτά τα χρόνια με ελάχιστες εξαιρέσεις το κλίμα με τους συνομιλητές μου ήταν πολύ καλό προφορικά στα περισσότερα συμφωνούμε όμως πρακτικά δεν έχει υπάρξει κάποιο αποτέλεσμα, κάποια πρωτοβουλία.

Το μόνο πράγμα που έχει γίνει οργανωμένα είναι η προσπάθεια της πολιτείας να τσουβαλιάσει όλο τον κόσμο και να τον χαρακτηρίσει ως Ρομά στο πλαίσιο μιας υποτιθέμενης ‘’προστασίας’’ από την επίδραση της Τουρκίας μεγάλη μερίδα όμως του κόσμου εδώ όπως και εγώ δεν είμαστε Ρομά δεν αποδεχόμαστε αυτόν τον χαρακτηρισμό και αυτοπροσδιοριζόμαστε διαφορετικά ως Τουρκογενείς, δεν έχουμε καμία διάθεση να προκαλέσουμε ή να εμπλακούμε σε πολιτικά εθνικά παιχνίδια ούτε να εξυπηρετήσουμε τα συμφέροντα οποιουδήποτε κακόβουλου, όμως δεν μπορούμε να απαρνηθούμε και την καταγωγή μας η οποία είναι η Οθωμανική αυτοκρατορία.

Όλα αυτά τα χρόνια λοιπόν απευθυνόμαστε προς την Ελληνική πολιτεία και της ζητάμε να δείξει λίγη προσοχή σε αυτή την περιοχή επισημαίνουμε προβλήματα και διαμαρτυρόμαστε όχι για να προκαλέσουμε αλλά για να επιλυθούν αυτά τα προβλήματα να πάψει αυτό το κομμάτι της πόλης μας να θυμίζει άλλη ήπειρο στο οποίο ζουν πολίτες ΄Β κατηγορίας.

Έχω συναντηθεί με τον Δήμαρχο κύριο Λαμπάκη στον οποίο έχω προτείνει την διεξαγωγή ενός Δημοτικού Συμβουλίου στο οποίο θα πάρουν μέρος όλοι οι τοπικοί φορείς αλλά και εκπρόσωποι της κυβέρνησης και όλων των κομμάτων με αποκλειστικό θέμα τα προβλήματα αυτής της περιοχής, ενώ ο Δήμαρχος ήταν θετικός στην ιδέα μετά από ένα χρόνο δεν έχει προχωρήσει αυτή η σκέψη χωρίς όμως να έχουμε και κάποια αρνητική απάντηση.

Έχουμε συνταντηθεί με όλους τους βουλευτές του Έβρου οι οποίοι δυστυχώς δεν έχουν επισκεφτεί την περιοχή από κοντά, πρόσφατα είμασταν οι μόνοι εκπρόσωποι της Μειονότητας στη Θράκη που επιδιώξαμε και συναντηθήκαμε με τους Σύμβουλους του Πρωθυπουργού που περιόδευσαν στην Θράκη για να καταγράψουν τα προβλήματα των περιοχών, σε αυτό μας βοήθησε η κυρία Αλεξά Ειρήνη την οποία θέλω να ευχαριστήσω και δημόσια παρόλα αυτά θεωρώ πως μοιάζει σαν ανέκδοτο το να έχουν έρθει να καταγράψουν προβλήματα και να μην υπάρχει στο πρόγραμμα τους η Μειονότητα.

Τους μιλήσαμε για την περιοχή παρουσία τοπικών Βουλευτών ανάμεσα τους και η Νατάσσα Γκαρά με την οποία συμφωνήσαμε να έχουμε σύντομα και άλλες συναντήσεις στην ίδια την περιοχή αυτή τη φορά για να δούμε τα πράγματα από κοντά, ελπίζουμε να πραγματοποιήσει αυτές τις επισκέψεις και να είναι η πρώτη Βουλευτής που θα κάνει κάτι ουσιαστικό για τον κόσμο αυτό.

Προσωπικά συνεχίζω να πιστεύω πως ο χώρος που μπορεί να δει τα θέματα της Μειονότητας συνολικά με θάρρος και να σπάσει τα ταμπού δίνοντας ουσιαστικές λύσεις χωρίς να θέσει σε κίνδυνο την εθνική κυριαρχία είναι ο πολιτικός χώρος που ανήκω εγώ, το Κίνημα μέσω της ΔΗ.ΣΥ. όμως ο ανθρώπινος πόνος, η αξιοπρέπεια, το μέλλον των νέων δεν μπορεί να είναι θέματα που θα μπουν κάτω από κάποια ταμπέλα παρά μόνο από αυτή του ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ.

Διαβάζοντας αυτές τις σκέψεις μου δίκαια θα νιώσουν κάποιοι αδικημένοι καθώς υπάρχουν αρκετοί συμπολίτες μας που από διάφορα πόστα βρίσκονται κοντά σε αυτούς τους ανθρώπους και στηρίζουν τις προσπάθειες για επίλυση των προβλημάτων, ας με συγχωρέσουν που δεν τους αναφέρω, ο μόνος λόγος που δεν το κάνω είναι γιατί δεν ξέρω κατά πόσο θα συμφωνούσαν με το να αναφερθεί το όνομα τους.

ΥΓ στα ουγκ που θα μου την πέσουν έχω να πω το εξής, καλό κυνήγι μαγισσών είστε ίδιοι με όλα όσα μισείτε, είστε και ένα είδος τιμής το να σας ήμουν αρεστός θα με προβλημάτιζε

Δείτε επίσης

Οι σημαντικότερες καταγραφές του 2017, σύμφωνα με το δίκτυο αυτόματων μετεωρολογικών σταθμών του Ε.Α.Α

 Στο χάρτη που ακολουθεί παρουσιάζονται τα ρεκόρ θερμοκρασίας, βροχόπτωσης και ταχύτητας ανέμου κατά τη διάρκεια …

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο