Αρχική / Απόψεις / Η Δίκη της Χρυσής Αυγής& η Ένοχη Αδράνεια της Ελληνικής Πολιτείας

Η Δίκη της Χρυσής Αυγής& η Ένοχη Αδράνεια της Ελληνικής Πολιτείας

H “Χρυσή Αυγή”

η Δίκη της Χρυσής Αυγής

& η Ένοχη Αδράνεια της Ελληνικής Πολιτείας

Γράφει η Σπυριδούλα Γεωργίου

Λίγο πριν καταρρεύσει η ΝΔ το 1981 και σημειωθεί η Δομική πολιτική προοδευτική αλλαγή του συστήματος εξουσίας στην Ελλάδα, ιδρύθηκε η Χρυσή Αυγή.

Ο Νίκος Μιχαλολιάκος ίδρυσε (1980) την οργάνωση Χρυσή Αυγή, ως μία οργάνωση με ναζιστικό χαρακτήρα και κύρια δραστηριότητα τότε την έκδοση ενός ομώνυμου περιοδικού.

Ανέπτυξε τη δράση της στις αρχές της δεκαετίας του 1990, περίοδο έντασης του Μακεδονικού ζητήματος.

Από το 1990 και μετά καταγγέλθηκαν δεκάδες βίαιες επιθέσεις Χρυσαυγιτών εναντίον μεταναστών και ελλήνων.

Το 1993 ιδρύθηκε ως πολιτικό κόμμα καταθέτοντας κατά το Νόμο φάκελλο στον Άρειο Πάγο που περιείχε την απαιτούμενη για όλα τα κόμματα Δήλωση νομιμοφροσύνης στο δημοκρατικό πολίτευμα, το καταστατικό ή την ιδρυτική διακήρυξή του και τέλος τη γνωστοποίηση του ονόματος, της έδρας και του εμβλήματος του νέου κόμματος.

Το πολιτικό κόμμα ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ αν και αυτοχαρακτηρίζεται επισήμως τα τελευταία χρόνια ως ένα εθνικιστικό κόμμα, έχει χαρακτηριστεί από δημοσιογράφους, ερευνητές, πολιτικούς αναλυτές, πολιτικούς επιστήμονες αλλά και πολιτικούς ως μία φασιστική και νεοναζιστική οργάνωση στηριζόμενη στα σύμβολά της, στις ιστορικές αναφορές της, στην ιδεολογία της αλλά και στις πράξεις της.

Το 2010, παρά τις καταγγελίες και τις δικαστικές υποθέσεις που ενέπλεκαν άμεσα ή έμμεσα μέλη της, κέρδισε μία έδρα στο δημοτικό συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων και στη συνέχεια στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου 2012 εισήλθε για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινοβούλιο με ποσοστό 7%, το οποίο και διατήρησε στις επόμενες εκλογές που ακολούθησαν (Ιούνιος 2012 & Ιανουάριος, Σεπτέμβριος 2015).

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2013 ο Γεώργιος Ρουπακιάς, μέλος της Χρυσής Αυγής, δολοφόνησε με μαχαίρι τον αριστερό μουσικό και γνωστό στο Κερατσίνι για την αντιφασιστική του δράση, Παύλο Φύσσα και ομολόγησε την πράξη του.

Ο τότε Υπουργός Δημόσιας Τάξης της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ (αφού είχε αποχωρήσει πλέον η ΔΗΜΑΡ), κ. Νίκος Δένδιας σε συνεννόηση με τον τότε Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Χαράλαμπο Αθανασίου έστειλε αναφορά προς την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με 32 περιστατικά στα οποία εμπλέκονταν χρυσαυγίτες, ζητώντας να εξεταστούν ως διαρκής δράση εγκληματικής οργάνωσης και τις επόμενες ημέρες διαβιβάστηκαν στην εισαγγελία του Αρείου Πάγου εκθέσεις σχετικά με τη δράση της Χρυσής Αυγής.

Στις 28 Σεπτεμβρίου 2013 συλλαμβάνονται από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία ο Πρόεδρος της οργάνωσης Νίκος Μιχαλολιάκος, ο Ηλίας Κασιδιάρης, ο Ηλίας Παναγιώταρος, Ιωάννης Λαγός, Νίκος Μίχος  και πολλοί άλλοι βουλευτές.

Κρατούνται προσωρινά εις την Ασφάλεια Αθηνών και στη συνέχεια αφήνονται ελεύθεροι σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του ΚΩΔΙΚΑ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΚΟΝΟΜΙΑΣ.

Σε λίγες ημέρες λοιπόν συμπληρώνονται αισίως 4 χρόνια από την έναρξη της Δίκης της Χρυσής Αυγής (σε 1ο βαθμό)  στις 20 Απριλίου 2015 με 69 κατηγορούμενους κι έχουμε μπροστά μας την εξής μεγάλη εικόνα:

  1. Το πολιτικό κόμμα «Χρυσή Αυγή» να κατηγορείται με μία βαρύτατη ποινική κατηγορία, ότι δηλαδή από το έτος 1987 λειτουργεί ως εγκληματική οργάνωση κατά το κατηγορητήριο.
  2. Ο Πρόεδρος του κόμματος και όλοι σχεδόν οι βουλευτές του να είναι κατηγορούμενοι για συμμετοχή σε αυτή την εγκληματική οργάνωση σε συρροή με άλλα ποινικά αδικήματα του κοινού ποινικού δικαίου.
  3. Οι κατηγορούμενοι να θέτουν εκ νέου υποψηφιότητα το 2015 για να επανεκλεγούν βουλευτές εις το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
  4. Να επανεκλέγονται τελικά βουλευτές και να απολαμβάνουν προνόμια που τους παρέχει ο νόμος.
  5. Μέσα και έξω από το Ελληνικό Κοινοβούλιο από το 2013 (έναρξη Ποινικής διαδικασίας) έως σήμερα να έχουν διατυπώσει κατ΄εξακολούθηση βαρύτατους χαρακτηρισμούς και απειλές για τη Δημοκρατία και να στρέφονται κατά Πολιτών αλλά και πολιτικών προσώπων με έργω και λόγω εξύβριση και άλλα ποινικά αδικήματα.
  6. Η Δικαστική, νομοθετική και εκτελεστική εξουσία να μην εξαντλεί το «άλλως δύνασθαι πράττειν» για την αντιμετώπιση αυτού του εν εξελίξει φαινομένου.
  7. ΚΑΙ τέλος όλοι αυτοί οι κατηγορούμενοι να συνκαθορίζουν νομίμως με την ψήφο τους μέσα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο την τύχη του Ελληνικού λαού και να συμπράττουν στο σχηματισμό της πολιτικής του θέλησης.

Και τίθενται από το μέσο Πολίτη τα εξής ερωτήματα, ήτοι:

  1. Γιατί καθυστέρησε τόσο η Ελληνική Πολιτεία να αντιδράσει και άφησε να εξελίσσεται ένα επικίνδυνο για τη Δημοκρατία φαινόμενο;
  2. Κι αφού καθυστέρησε να αντιδράσει γιατί συνέβαλε σε μία έτι περαιτέρω αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην έναρξη και εν συνεχεία στην εκδίκαση της υπόθεσης στο ακροατήριο προσκρούοντας (αρμόδια πολιτική ηγεσία Υπουργείου Δικαιοσύνης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ) σε τεχνικά θέματα ελλείψεως αιθουσών αφού ήταν γνωστό από το 2013 (αρμόδια πολιτική ηγεσία Υπουργείου Διακιοσύνης ΝΔ–ΠΑΣΟΚ) ότι η δικονομική επιλογή τότε της συνεκδίκασης με άλλες συναφείς υποθέσεις θα οδηγούσε με μαθηματική ακρίβεια σε μία «αιώνια Δίκη»;

Τα ελληνικά Συντάγματα που ίσχυσαν μέχρι το 1975 δεν προέβλεπαν το θεσμό των πολιτικών κομμάτων, τα οποία αποτελούν τους σπουδαιότερους παράγοντες της πολιτικής ζωής στα σύγχρονα δημοκρατικά κράτη.[1]

Σήμερα, με την ισχύουσα νομοθεσία επιτρέπεται η ελεύθερη σύσταση και λειτουργία πολιτικών κομμάτων με μόνον τον περιορισμό ότι θα καταθέσουν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου μία Δήλωση νομιμοφροσύνης στο δημοκρατικό πολίτευμα.

Έτσι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου αρκείται εις την παραλαβή ενός φακέλλου με τη γνωστοποίηση του ονόματος, της έδρας και του εμβλήματος του κόμματος καθώς επίσης και με κάποια δικαιολογητικά έγγραφα μεταξύ των οποίων και η ανωτέρω Δήλωση νομιμοφροσύνης χωρίς να υπεισέρχεται στην κατ΄ουσίαν εξέτασή της.

Τί προβλέπει όμως η ισχύουσα νομοθεσία για τις περιπτώσεις που ένα πολιτικό κόμμα κινείται ενάντια στο Δημοκρατικό πολίτευμα ;

Μπορεί να εκδοθεί μία Δικαστική Απόφαση που να διατάσσει τη διάλυσή του;

Η απάντηση είναι ΟΧΙ.

Στην Ελλάδα επιτρέπεται μόνον η εκούσια διάλυση ενός κόμματος κι όχι η αναγκαστική.

Δηλαδή, ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι οι κατηγορούμενοι στη Δίκη της Χρυσής Αυγής που είναι ακόμη σε εξέλιξη και που έχουν κι αυτοί όπως όλοι οι Πολίτες το τεκμήριο της αθωότητας ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΟΥΝ, το κόμμα της Χρυσής Αυγής θα εξακολουθήσει να υπάρχει νομικά.

Πιθανόν να οδηγηθεί σε μία φθορά με την πάροδο του χρόνου.

Πιθανόν να αφανιστεί πολιτικά με την πάροδο του χρόνου.

Πιθανόν οι ψηφοφόροι του να μετακινηθούν σε άλλα πολιτικά κόμματα.

Ένα είναι βέβαιον όμως, ότι νομικά θα υπάρχει.

H ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αποτελεί το μόνο Πολίτευμα που δίνει φωνή σε όλους του Πολίτες να διατυπώσουν ελεύθερα την άποψή τους ακόμη κι αν αυτοί οι Πολίτες είναι φασίστες διαμορφώνοντας όμως ταυτόχρονα και εκείνες τις θεσμικές εγγυήσεις που απαιτούνται για την αυτοπροστασία της.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ είναι μία επίπονη κατάκτηση ανθρωπίνων αγώνων με εφόδια ΙΔΕΕΣ, ΑΡΧΕΣ & ΙΔΑΝΙΚΑ που αναφέρονται στην ίδια την αξία του ανθρώπου.

Έχουμε όλοι ύψιστη ηθική υποχρέωση να την προστατεύσουμε.

Όχι πια άλλη ένοχη αδράνεια !

______________________

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ

Δικηγόρος Παρ΄Αρείω Πάγω

Συντονίστρια Τομέα Δικαιοσύνης ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών

Υποψήφια Βουλευτής Α’ Αθηνών, ΚΙΝΗΜΑ Αλλαγής

[1] Μόνο τα Συντάγματα του 1925 (άρθρα 53,64) και του 1927 (άρθρα 55,56) αναγνώριζαν έμμεσα τα κόμματα, επιτάσσοντας τη συγκρότηση των νομοθετικών και εξεταστικών επιτροπών ανάλογα με τη δύναμη των κομμάτων.

Δείτε επίσης

Σγουρός: «Το πιο εύκολο πράγμα για μένα θα ήταν να μην αφήσω ούτε ένα ευρώ στον επόμενο. Ποιος θα με κατηγορούσε εδώ χρεοκόπησε ολόκληρη η Ελλάδα;»

«Το πιο εύκολο πράγμα για μένα θα ήταν να μην αφήσω ούτε ένα ευρώ στον επόμενο. Ποιος θα …

Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο