Τρίτη , Οκτώβριος 24 2017
Αρχική / Αρχική / Μιχάλης Καρχιμάκης: Καμία  ταύτιση με τη Δεξιά

Μιχάλης Καρχιμάκης: Καμία  ταύτιση με τη Δεξιά

 

Τα λαϊκά στρώματα, στην σημερινή συγκυρία που κύριο χαρακτηριστικό της είναι η απαξίωση προσώπων και θεσμών  αναζητούν μια γνήσια με περιεχόμενο προοδευτική σοσιαλδημοκρατική κεντροαριστερή έκφραση και όχι «θολά»ιδεολογικά σχήματα που θα τείνουν να γίνουν όχημα συνεργασίας και ταύτισης με την δεξιά.

Γράφει ο Μιχάλης Καρχιμάκης

Η δημοκρατική συμπαράταξη έχει κάνει αρκετά βήματα στην πορεία της.

Όλοι δε αναγνωρίζουν πλέον , ότι αποτελεί ένα διακριτό σημείο αναφοράς για τους δημοκρατικούς πολίτες της κεντροαριστεράς που ασφυκτιούν στο εγχείρημα μιας νέας πλαστής πόλωσης ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ,που πρέπει επιτέλους να ξεφορτωθεί τον έρωτα του με την  Καραμανλική  δεξιά ,που δεν δικαίωσε τις προσδοκίες και τις ελπίδες του Ελληνικού λαού ,τείνοντας έτσι να είναι ο βασικός συντελεστής της παλινόρθωσης της δεξιάς και στην παλιά Δεξιά που ντύνεται με Νέο ,παραπλανητικό περιτύλιγμα από τον Κυριάκο Μητσοτάκη .

Καθώς λοιπόν η Δημοκρατική Συμπαράταξη ανοίγει βήμα,για να συσπειρώσει ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, πράγμα που δείχνει να επιτυγχάνεται ακόμα
πολλοί προοδευτικοί πολίτες ερωτούν: πως τελικά θα πορευτεί στην προσπάθεια για την αλλαγή της χώρας ένας πραγματικά προοδευτικός πολιτικός σχηματισμός που από πολλούς ακόμα εκλαμβάνεται -κακώς- σαν μια συνέχεια της εκδοχής του ΠΑΣΟΚ που θεωρείται ότι προορίζεται να ακολουθήσει το παράδειγμα της περιόδου 2012-2014 , περίπου σαν αναγκαίο συμπλήρωμα της δεξιάς στην συνδιαχείριση της εξουσίας , με πρόσχημα την οριστική έξοδο από την κρίση ;

Όσοι εντός και εκτός ΔΗ.ΣΥ πιθανόν να σκέπτονται με αυτό τον τρόπο , θεωρώ ότι επιχειρείται πάντα κατά την γνώμη μου να υπηρετηθούν άλλες επιδιώξεις και λιγότερο κοινωνικές δυνάμεις ,ιδεολογία και αξίες .

Το αφήγημα λοιπόν ποιους υπηρετούμε και με ποιους συγκρουόμαστε, με τις παραπάνω λογικές δεν μπορεί να υποτάσσεται στην επιδίωξη της ενσωμάτωσης σε μια διαχείριση εξουσίας με άλλοθι την οριστική έξοδο από την κρίση,χωρίς ιδεολογικό και πολιτικό πρόσημο, αλλά πρέπει να υπηρετείται με συγκεκριμένες επιλογές και περιεχόμενα πολιτικής.

Για αυτό ακριβώς,στον δημόσιο λόγο τους κάποιοι προσπαθούν να πείσουν  ότι δήθεν είναι αναχρονιστική η πολιτική διάκριση ανάμεσα στην Δεξιά και στην πραγματική αριστερά και ότι το Νέο διακύβευμα είναι η νίκη των «προοδευτικών» έναντι των αναχρονιστικών δυνάμεων.

Με αυτούς τους επιτηδευμένα «θολούς» ορισμούς ,αφήνεται να εννοηθεί ότι στην πλευρά των «προοδευτικών»δυνάμεων εντάσσεται και η Νέα Δημοκρατία,ώστε να ανοίξει ο δρόμος για μελλοντικές κυβερνητικές συνεργασίες στα πρότυπα της κυβέρνησης Σαμαρά .

Η ΔΗ.ΣΥ, όμως δεν δημιουργήθηκε για να γίνει το όχημα με το οποίο θα ταξιδέψουμε πάλι σε κυβερνητικές καρέκλες για να διευκολυνθούν πιθανές προσωπικές επιδιώξεις, κάποιων από εμάς, αλλά και οι κορυφαίες επιδιώξεις κάποιων συστημάτων που θεωρούν ότι η οικονομία αποφασίζει, η πολιτική εκτελεί και η κοινωνία υποτάσσεται.

Δημιουργήθηκε για να εκφράσει τους πολίτες των λαϊκών τάξεων και τους πραγματικούς δημιουργούς της παραγωγής και της οικονομίας,που ιστορικά εντάσσονται στην δημοκρατική παράταξη αλλά και κάθε άλλο πολίτη που μπορεί να ταυτιστεί ιδεολογικά με το νόημα που έχει στην σημερινή συγκυρία η ιστορική έννοια της Δημοκρατικής Παράταξης,με περιεχόμενα πολιτικών και με προοδευτικές μεταρρυθμιστικές  συγκρούσεις ,που θα δικαιώνουν τον πραγματικό ιδεολογικό και πολιτικό ρόλο του εγχειρήματος .

Η πολιτική κληρονομιά λοιπόν της Δημοκρατικής παράταξης είναι βαριά.

Εξέφρασε, τόσο κατά την περίοδο της ένωσης κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου, αλλά πρωτίστως στην εποχή του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου,τις κοινωνικές δυνάμεις που διεκδίκησαν την εμπέδωση της δημοκρατίας σε όλες τις εκφάνσεις της χωρίς «υπαγορεύσεις » από ξένα κέντρα εξουσίας και εγχώρια φερέφωνα τους,την οικονομική ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη ,την οικοδόμηση κοινωνικού κράτους που εγγυόταν  το βιοτικό επίπεδο των ασθενέστερων.

Το ΠΑΣΟΚ κυριάρχησε και ηγεμόνευσε στο πολιτικό στερέωμα, όσο εξέφραζε αυτά ακριβώς τα αιτήματα με τις όποιες  στρεβλώσεις , και αστοχίες και αποδοκιμάστηκε από τους πολίτες όταν κυρίως στο όνομα δήθεν της σωτηρίας συνεργάστηκε ταυτίστηκε και χωνεύτηκε χωρίς όρους και πολιτικές αντιστάσεις υπεράσπισης της φυσιογνωμίας του , με τις δυνάμεις της δεξιάς.

Για την σωτηρία της πατρίδας όμως , θα ήταν αρκετή μια έστω κοινοβουλευτική ανοχή με όρους και πολιτικές που δεν θα παραβίαζαν ιδεολογικές και πολιτικές κόκκινες γραμμές ,μιας κυβέρνησης μειοψηφίας της Ν.Δ.

Δεν ήταν π.χ απαραίτητο να συμπράξει το ΠΑΣΟΚ με μια κυβέρνηση που ξεπούλησε στρατηγικής σημασίας κερδοφόρα περιουσιακά στοιχεία του κράτους (από τον κερδοφόρο ΟΠΑΠ μέχρι την Αγροτική τράπεζα κ.λ.π), αρνήθηκε η και ολιγώρησε να ελέγξει , μεγαλοφοροφυγάδες και λαθρέμπορους που δεν προχώρησε τις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις και φόρτωσε το μεγαλύτερο μέρος  των βαρών στους αδύναμους και στα λαϊκά στρώματα.κ.λ.π,κ.λ.π.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη μπορεί να εξελιχθεί ως ορμητικός πολιτικός χείμαρρος,αν εκφράσει γνήσια τους προοδευτικούς πολίτες των λαϊκών στρωμάτων κυρίως αυτών που παραπλανήθηκαν με θολές και ψεύτικες ελπίδες και με αυταπάτες.

Με πέτσινα προγράμματα τύπου Ζαππείων και Θεσσαλονίκης, αλλά και εκείνων που απογοητευμένοι αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στην άσκηση του εκλογικού τους δικαιώματος .

Με καθαρό όμως ωφέλιμο και συγκρουσιακό πολιτικό λόγο που θα είναι ασυνήθιστος και μη αναμενόμενος στα συναισθήματα των πολιτών  και με σαφή ατζέντα σύγκρουσης με την δεξιά και την παρασιτική οικονομική ολιγαρχία που βλέπει την οικονομική κρίση μια σπάνια ευκαιρία για λεηλασία στο δημόσιο πλούτο τα λαϊκά εισοδήματα και τα κοινωνικά δικαιώματα .

Αντίθετα θα κινδυνεύσει να μετατραπεί σε ξερό ρυάκι αν γίνει εκφραστής συγκεκριμένων αντιλήψεων που θέλουν δεξιά διακυβέρνηση με προοδευτικό κοινοβουλευτικό συμπλήρωμα ,παραβλέποντας ,την σαφή επιδίωξη να είμαστε εμείς ο κυρίαρχος πολιτικός πόλος ,με αποκατάσταση και της αλήθειας για το τι χάος αντιμετωπίσαμε από την διακυβέρνηση Καραμανλή το 2009, αλλά και της κατάθεσης ενός εθνικού σχεδίου καινοτόμου, ρεαλιστικού γρήγορου αλλά και συγκρουσιακού όπου χρειαστεί, με τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές παρεμβάσεις  για την οριστική έξοδο από την κρίση και την επαναφορά στην κανονικότητα την βιώσιμη,και δίκαιη ανάπτυξη.

 

Μιχάλης Καρχιμάκης

Πρώην υπουργός, Στελέχους του Κινήματος Δημοκρατών Σοσιαλιστών -Δημοκρατικής Συμπαράταξης,
Β  Περιφέρεια Αθήνας .

Δείτε επίσης

Ανακτώντας την αξιοπιστία της πολιτικής

Άρθρο του Γιάννη Σγουρού στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ για την πολιτική και τις εξελίξεις στην …

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο