Παρασκευή , Δεκέμβριος 15 2017
Αρχική / Ελλάδα σήμερα / Τσοβόλας Δημήτρης : «Κύριε Μητσοτάκη, να ποια παράταξη κατέστρεψε την οικονομία και την κοινωνία»

Τσοβόλας Δημήτρης : «Κύριε Μητσοτάκη, να ποια παράταξη κατέστρεψε την οικονομία και την κοινωνία»

Μιμούμενος τον πατέρα του Κων/νο Μητσοτάκη ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης και υπενθυμίζοντας στον ελληνικό λαό ότι «το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά», επανέλαβε στη Βουλή, κατά τη συζήτηση του προϋπολογισμού του έτους 2017, τα ψευδή και τα απατηλά λόγια του πατέρα του (προέδρου της Ν.Δ. κατά την περίοδο 1990-1993), ότι δήθεν «η πολιτική τού Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» κατέστρεψε τη χώρα.

Αυτό βέβαια το απατηλό σύνθημα ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ. το εξεστόμισε χωρίς να το στηρίζει σε οικονομικά στοιχεία, παρότι γνωρίζει ότι η αλήθεια είναι τελείως αντίθετη. Αυτό γιατί, όπως προκύπτει από δημοσιευθέντα πολλάκις αδιαμφισβήτητα απολογιστικά στοιχεία της Βουλής και των αρμοδίων ελληνικών και ευρωπαϊκών στατιστικών υπηρεσιών, το δημόσιο χρέος στις 31.12.1989 ανήρχετο στο ποσό των 6.699 δισ. δραχμών ή σε ευρώ στο ποσό των 19,5 δισ., ενώ λόγω της αλλοπρόσαλλης και ταξικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής που εφάρμοσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. την περίοδο 1990-1993 πολλαπλασιάστηκε και ανήλθε στο ποσό των 23.431 δισ. δραχμών και την περίοδο 2004-2009 ανήλθε στο ποσό των 273,5 δισ. ευρώ.

Σε ποσοστό δε στο ΑΕΠ το δημόσιο χρέος το 1989 ήταν 61,5%, ενώ η κυβέρνηση της Ν.Δ. παρέδωσε το 2009 δημόσιο χρέος που ανήλθε στα 273,556 δισ. ευρώ και σε ποσοστό 106% του ΑΕΠ, παρότι εισέπραξε το Δημόσιο τεράστια ποσά από την πώληση εθνικού πλούτου και κερδοφόρων ΔΕΚΟ.

Τα τελευταία στοιχεία ήταν εκτιμήσεις, ενώ διαμορφώθηκε τελικά το χρέος αυτό στο 124% του ΑΕΠ το 2009. Το πιο σημαντικό δε είναι ότι το 1989 από το σύνολο του ανωτέρω δημοσίου χρέους μόνο το 28% ήταν εξωτερικό, ενώ το 2009 το εξωτερικό χρέος ανήλθε στο 80%, με αποτέλεσμα να γίνει η χώρα έρμαιο στα χέρια των ξένων δανειστών και όμηρος της καταστροφικής πολιτικής της Ν.Δ.

Ακόμη πρέπει να σημειωθεί ότι το 1989 το δημόσιο χρέος ανήρχετο σε 19,5 δισ. ευρώ (μετατρεπόμενο σε ευρώ), παρότι η κυβέρνηση του προοδευτικού και πατριωτικού ΠΑΣΟΚ της περιόδου 1981-1989 εγκαθίδρυσε το κράτος πρόνοιας, βελτίωσε σημαντικά το βιοτικό επίπεδο των ξεχασμένων από τη συντηρητική παράταξη πολιτών (μισθωτών, συνταξιούχων, μικρομεσαίων κ.λπ.) και οδήγησε σε ανάπτυξη με ποσοστό αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ κατά ποσοστό 4% το 1988 και 1989.

Το πιο σημαντικό δε ήταν ότι με την κυβερνητική πολιτική εκείνης της περιόδου το ΠΑΣΟΚ συγκράτησε την ανεργία σε ποσοστό 7%, όταν ο μέσος όρος της ανεργίας στην ΕΟΚ (τώρα Ε.Ε.) ανερχόταν στο 10%.

Παράλληλα η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μείωσε σταδιακά τον πληθωρισμό από 25% που παρέδωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. το 1981 στο 13% το 1989, το δε έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών από 2,5 δισ. δολάρια που παρέδωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. στα 900 εκατ. δολάρια το 1989.

Αυτά τα αδιαμφισβήτητα απολογιστικά στοιχεία τα γνωρίζει πολύ καλά και ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ., όπως και ο Κων/νος Μητσοτάκης, αλλά επειδή πάντοτε η ηγεσία της Ν.Δ. προσπαθούσε με τα ψεύδη να εξαπατήσει πολιτικά τον ελληνικό λαό για να αναρριχηθεί στην εξουσία και να του χαλκεύσει δεινά, συνεχίζει και σήμερα την ίδια πολιτική, ακυρώνοντας το ψευδεπίγραφο πολιτικό του μήνυμα για σύναψη δήθεν «συμφωνίας αλήθειας» με τον ελληνικό λαό.

Με ψέματα όμως και με πολιτικές απάτες δεν χτίζεται ούτε ο εκσυγχρονισμός, ούτε προωθούνται τα συμφέροντα της χώρας και του λαού. Καλά θα κάνει ο σημερινός πρόεδρος της Ν.Δ. να τεκμηριώσει αυτά που λέει για την περίοδο 1981-1989 σε συγκεκριμένα απολογιστικά στοιχεία.

Γι’ αυτό τον καλώ σε ανοιχτό διάλογο, ενώπιον του ελληνικού λαού, σε όποιο ΜΜΕ αυτός επιλέξει και με όποιον συντονιστή δημοσιογράφο αυτός θέλει, για να σταματήσει επιτέλους αυτό το παραμύθι της Ν.Δ., το οποίο επαναλαμβάνει διαχρονικά επιβεβαιώνοντας τη λαϊκή ρήση: «Ο λύκος τρίχα αλλάζει, δέρμα δεν αλλάζει».

Οσα χρόνια και αν περάσουν, οι ηγέτες της συντηρητικής παράταξης δεν εννοούν να εκσυγχρονιστούν και να πουν κάποτε και κάποιες αλήθειες στον ελληνικό λαό. Για να αποδείξω δε στον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και στα στελέχη της Ν.Δ. ότι η αλήθεια είναι πως η συντηρητική παράταξη είναι εκείνη που κατέστρεψε τη χώρα και την κοινωνία, θα δημοσιεύσω για πολλοστή φορά τους πίνακες της διαχρονικής εξέλιξης του δημοσίου χρέους, τους οποίους αν ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να τους αμφισβητήσει, ας έλθει δημόσια να μας το πει, αντί να κρύβεται πίσω από τα έωλα και παραπλανητικά συνθήματα.

Από τον πίνακα 1 προκύπτει χωρίς καμιά αμφιβολία ότι είναι αναληθές και σκόπιμο αυτό που επί είκοσι πέντε και πλέον χρόνια υποστήριζε η Ν.Δ. και το δήθεν εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, ότι υπερχρεώθηκε η χώρα μας το 1989 λόγω της κοινωνικής πολιτικής και άλλων παροχών που δόθηκαν στον ελληνικό λαό την περίοδο 1981-1989.

Προκύπτει, αντίθετα, ότι μετά το 1989, παρότι πάρθηκαν αντιλαϊκά και αντικοινωνικά μέτρα και εκποιήθηκε μέρος της εθνικής περιουσίας, το δημόσιο χρέος της Κεντρικής Διοίκησης αυξήθηκε σημαντικά και ως ποσοστό στο ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς. Επίσης είναι γνωστό ότι και η ανεργία, που αποτελεί τη μεγαλύτερη κοινωνική αδικία, σήμερα τετραπλασιάστηκε και έφτασε στο 25%.

Ασφαλώς η Ν.Δ. και ο σημερινός αρχηγός της, όπως και παλαιότερα ο Κων/νος Μητσοτάκης, είχαν και έχουν κάθε λόγο να διατυπώνουν ψευδή συνθήματα, γιατί, γι’ αυτούς και για τη συντηρητική παράταξη, οι δαπάνες για τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των μικρομεσαίων εισοδηματικών τάξεων καθώς και την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και η ανάπτυξη που φέρνει απασχόληση και όχι συσσώρευση υπερκερδών στις τράπεζες και τις πολυεθνικές οικονομικές μονάδες, αποτελούν περιττές και οικονομικά αναποτελεσματικές δαπάνες.

Αυτό γιατί ο νεοφιλελευθερισμός αντιμετωπίζει τις κοινωνίες ως μάζες, μέσα από αριθμούς και δείκτες, αδιαφορώντας για τους ανθρώπους.

Γι’ αυτό προωθεί διεθνώς και στη χώρα μας συνεχώς μετά το 1989 και μέχρι σήμερα πολιτικές απάνθρωπης λιτότητας, που οδηγούν στην τρομακτική αύξηση της ανεργίας, στη φτωχοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού και στην κατεδάφιση του κράτους πρόνοιας, για να υπάρξουν μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε να πληρώνονται τοκοχρεολύσια στους πάσης φύσεως δανειστές και να δημιουργούνται υπερκέρδη στις οικονομικές ελίτ.

Αν ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης αρνηθεί να ανταποκριθεί και στο σημερινό αίτημά μου για ανοιχτό διάλογο ενώπιον του ελληνικού λαού προς ανάδειξη της αλήθειας, όπως και ο Κων/νος Μητσοτάκης έκανε είκοσι πέντε χρόνια που ζητώ ανοιχτό διάλογο, τότε θα αποδείξει εμπράκτως ότι είναι κοινός συκοφάντης.

Θα αποδείξει επίσης ότι το αφήγημά του περί συμφωνίας αλήθειας είναι ένα απατηλό πυροτέχνημα με το οποίο προσπαθεί να αποκρύψει από τον ελληνικό λαό την αντιλαϊκή και καταστροφική πολιτική που πρεσβεύει, επιβεβαιώνοντας παράλληλα ότι ακολουθεί τις πιο απαράδεκτες παλαιοκομματικές μεθοδεύσεις του παρελθόντος που καταδίκασε και καταδικάζει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών.

Επιτέλους, κάποτε θα ασκήσουν πολιτική ξανά τα κόμματα, αντί για διαχείριση μιας ξεπερασμένης παλαιάς νοοτροπίας που υποβαθμίζει τους πολίτες, τους θεσμούς και την αξιοπιστία της χώρας;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ : Ο πίνακας 1 περιλαμβάνεται στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού έτους 1998, σελ. 180.

efsyn.gr

 

Δείτε επίσης

Το Ποτάμι : Οι κουκουλοφόροι εκμεταλλεύονται τον νόμο περί ασύλου

Με ανακοίνωσή του Το Ποτάμι σημειώνει το πρόβλημα με τους βανδαλισμούς Πανεπιστημίων, με αφορμή τα …

Ένα σχόλιο

  1. Αρχίδαμος

    Παπανδρέου Ανδρέας : Ο μύθος με τις ευθύνες του για τη σημερινή οικονομική καταστροφή

    Η πιο έγκυρη και αδιαφιλονίκητη ανατροπή αυτού του μύθου, βρίσκεται στο αποκαλυπτικό σύγγραμμα του Πρύτανη των οικονομικών αναλυτών και κάθε άλλο παρά φιλοΑνδρεϊκού Νίκου Νικολάου, «Πρόσωπα της Οικονομίας, Εκδόσεις Λιβάνη, 2008». Αποσπάσματα από τις σελίδες 121-125:

    «……Ο Ανδρέας, τις τελευταίες ημέρες του Δεκεμβρίου του ’81 έβαλε τον Υπουργό Εργασίας κ. Απόστολο Κακλαμάνη να εξαγγείλει από τηλεοράσεως αυξήσεις στους κατώτερους μισθούς και ημερομίσθια μέχρι 60% και διπλασιασμό των κατώτατων συντάξεων του ΙΚΑ, του Δημοσίου, του ΟΓΑ, ΤΕΒΕ κ.λπ. Επρόκειτο για έναν κοινωνικό σεισμό που δεν είχε το προηγούμενό του στην ιστορία της χώρας, καθώς ο Ανδρέας πραγματοποίησε με τα μέτρα αυτά μια βίαιη ανακατανομή εισοδήματος υπέρ των μη προνομιούχων της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες, αγρότες κ.λπ. έφαγαν για πρώτη φορά «γλυκό ψωμί» στη σκληρή ζωή τους. Οι μεγάλες μισθολογικές αναπροσαρμογές της τάξεως του 60% αφορούσαν τα απαράδεκτα χαμηλά επίπεδα των κατώτατων μισθών – ημερομισθίων με τα οποία αμείβονταν το 10-15% του 1,5 εκατομμυρίου των εργατοϋπαλλήλων της χώρας. Επρόκειτο για μεροκάματα 400-500 δρχ. και για μισθούς 12.000 δρχ. τον μήνα. Τα μέτρα αυτά τα επεξεργάσθηκαν κρυφά από το οικονομικό επιτελείο, ο Απόστολος Κακλαμάνης, υπουργός Εργασίας και ο τότε γαμπρός του Ανδρέα και διοικητής του ΟΑΕΔ, Θόδωρος Κατσανέβας, υπό την καθημερινή εποπτεία βέβαια του Ανδρέα. Εκτός από τις μεγάλες αυξήσεις, ελήφθησαν και τα εξής φιλεργατικά μέτρα:

    – Η πενθήμερη εργασία την εβδομάδα.
    – Η εργάσιμη εβδομάδα των 40 ωρών.
    – Η ετήσια άδεια των 4 εβδομάδων.
    – Θεσπίστηκαν φορολογικές ελαφρύνσεις για τους μισθωτούς και αυξήθηκαν τα οικογενειακά επιδόματα κατά 100%.
    – Μπήκε φραγμός στις ομαδικές απολύσεις.
    – Θεσμοθετήθηκε η 135 Διεθνής Σύμβαση Εργασίας και καθιερώθηκαν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας εργασίας.

    Αυτά ήταν τα φιλολαϊκά μέτρα που πήρε ο Ανδρέας, παρά τις αντίθετες απόψεις των υπουργών του και των οικονομολόγων συμβούλων του, οι οποίοι με τις αντιρρήσεις τους καλλιέργησαν τον μύθο ότι τότε συνετελέσθη λίγο πολύ μια καταστροφή που οδήγησε την ελληνική οικονομία στα πρόθυρα της χρεοκοπίας.

    Παρ’ ότι και εγώ τότε σαν οικονομικός συντάκτης της «Καθημερινής» καταστροφολόγησα αρκετά, τώρα, ύστερα από τόσα χρόνια, ανασκοπώντας χωρίς φανατισμό τις τότε εξελίξεις πρέπει να παραδεχθώ ότι η πολιτική του Ανδρέα ήταν σωστή κοινωνικά και πολιτικά, γιατί ανέλκυσε από το περιθώριο και ενέταξε στο κοινωνικό σώμα, στρώματα μη προνομιούχων, που η πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων τα είχε κυριολεκτικά σβήσει από τον χάρτη των παρεμβάσεών της στην οικονομία.

    Το ότι τότε δεν έγινε ανατροπή της οικονομικής ισορροπίας προκύπτει σαφώς από τις μακροοικονομικές σειρές που έχει επεξεργαστεί για την ελληνική οικονομία η Eurostat και, σύμφωνα με την οποία, ο μέσος όρος των πραγματικών αυξήσεων σε μισθούς και ημερομίσθια που ήταν 6,9% κατ’ έτος στη δεκαετία 1961-1970 και 3,9% στη δεκαετία 1971-1980, μειώθηκε κατά 1,5% το 1981 και αυξήθηκε κατά 5,3% το 1982.

    Αυτή ήταν όλη και όλη η δήθεν τερατώδης αύξηση του κόστους, για την οποία διαμαρτύρονταν οικονομολόγοι επιτελείς του Ανδρέα και οι επιχειρηματίες. Και αυτό συνέβη, γιατί οι μεγάλες αυξήσεις που δόθηκαν στα κατώτατα όρια δεν επεκτάθηκαν στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις.

    Η μεγάλη αναδιανομή εισοδήματος που έκανε ο Ανδρέας αφορούσε, λοιπόν, αποκλειστικά τους αδικημένους της ελληνικής εργατικής τάξης και τους αγρότες, οι οποίοι για πρώτη φορά έφαγαν γλυκό ψωμί. Ένα άλλο επιχείρημα κατά των αυξήσεων που και αυτό είναι έωλο, είναι ότι εξαιτίας αυτών καταχρεώθηκε δήθεν η χώρα και αυξήθηκε το δημόσιο χρέος.

    Το ΠΑΣΟΚ όντως πήρε το δημόσιο χρέος στο 29,7% του ΑΕΠ το 1981 και το ανέβασε στο 72% το 1989, ο υπερδιπλασιασμός όμως αυτός δεν οφείλεται στις αυξήσεις που πήραν οι 150.000 χαμηλόμισθοι, οι οποίες άλλωστε απορροφήθηκαν από τις τιμές των προϊόντων, αλλά στις αθρόες προσλήψεις στον δημόσιο τομέα και τις σπατάλες στις ΔΕΚΟ.

    Άλλωστε, όταν στη διετία 86-87 ήλθε η λιτότητα του σταθεροποιητικού προγράμματος του Σημίτη (μείωση της μέσης πραγματικής αμοιβής των μισθωτών 8,5% το 1986 και 5,1% το 1987), οι αυξήσεις που είχαν πάρει οι χαμηλόμισθοι λειτούργησαν σαν ανάχωμα προστασίας, για να μην επιστρέψουν στη μιζέρια του κοινωνικού περιθωρίου.

    Το λάθος του Κακλαμάνη είναι ότι προχώρησε σε λίγο σε ένα νόμο για τους συνδικαλιστές, που τους έδωσε προνόμια και δύναμη και έχουν καταστεί μέχρι τώρα αφεντικά στις ΔΕΚΟ, εμποδίζοντας τον εκσυγχρονισμό του δημόσιου τομέα και την περιστολή της σπατάλης……..».

Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο