Τετάρτη , Σεπτέμβριος 26 2018
Αρχική / Απόψεις / Β’ γύρος στην Γαλλία, νέος πολιτικός κύκλος στην Ευρώπη

Β’ γύρος στην Γαλλία, νέος πολιτικός κύκλος στην Ευρώπη

Του Χρήστου Γεωργιάδη*

Από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2002, οπότε και ξεκίνησα την ανάλυση εκλογών είτε κατά παραγγελία είτε για δική μου χρήση, ομολογώ ότι διαπίστωνα την επαλήθευση της άποψης περί «επανάληψης του ίδιου εκλογικού μοτίβου, έστω και με παραλλαγές». Όλα αυτά μέχρι και το 2010, οπότε και φάνηκε ότι η εκλογική συμπεριφορά των πολιτών αλλάζει σημαντικά, γίνεται απρόβλεπτη για τα έως τότε δεδομένα και, ως εκ τούτου, χρήζει διαφορετικής ανάλυσης.

Ο χθεσινός, πρώτος γύρος των προεδρικών εκλογών στην Γαλλία, σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του «πειραματικού κύκλου» και την οριστική μετάβαση στον νέο κύκλο πολιτικής δράσης, τουλάχιστον σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γιατί;

Καταρχάς, το «σύστημα», αφού «ξεζούμισε» τον διπολισμό των παραδοσιακών κομμάτων, αξιοποιεί το «φάντασμα» του φασισμού και προωθεί ως «νέο» οτιδήποτε αντιδραστικό, α-πολίτικο και σκληρά τεχνοκρατικό.

Αυτό είναι γνωστό, όμως τώρα δεν γίνεται με διορισμό δοτών εντολοδόχων, αλλά με πολιτική νομιμοποίηση μέσω εκλογών… Με απλά λόγια, ο Μακρόν δεν έχει κόμμα, άρα λογοδοτεί στον εαυτό του (και στα «αφεντικά» του…), με την ανοχή-αποδοχή των πολιτών.

Αλλά δεν είναι μόνον αυτό. Όσοι πανηγυρίζουν για την επικείμενη νίκη του Μακρόν, ας αναλογιστούν ότι ο β’ γύρος θα είναι μια ευρεία αποτύπωση της «νέας τάξης πραγμάτων» στην πολιτική, που εφαρμόζεται επί δεκαετίες και θέλει τους πολίτες να καλούνται να ψηφίζουν αρνητικά ή να επιλέγουν «το λιγότερο κακό» (στην προκειμένη, θα επιλέξουν Μακρόν, για να μην εκλεγεί η Λεπέν).

Ως προς τους «παραδοσιακούς σχηματισμούς», τα δεδομένα είναι απλά: Η δεξιά ρητορική (και) στην Γαλλία εξαντλείται μεταξύ προσωπολατρίας, σκανδαλολογίας και εθνικισμού, πάντα με την κάλυψη-απόκρυψη των δήθεν «μεταρρυθμίσεων»… Η αριστερή ρητορική δεν πείθει, κυρίως γιατί σχεδόν κανείς δεν ακούει, αφού η Αριστερά έχει συνυφανθεί με την διακυβέρνηση (κρατών και Ε.Ε.) επί σειρά ετών (μέσω των σοσιαλιστικών-σοσιαλδημοκρατικών σχηματισμών), ιδίως εν μέσω της κρίσης. Οι προοδευτικοί-δημοκράτες (αυτοί που στην Ελλάδα ονομάζονται «κεντροαριστεροί) οδεύουν προς την πολιτική εξαΰλωση…

Αλλά δεν είναι αυτό το ζήτημα! Το πρόβλημα είναι ότι στην ζωή και στην Φύση δεν αφήνονται κενά -και το συγκεκριμένο κενό το καλύπτει είτε η αδιαφορία-αποχή είτε η «πολιτικώς ορθή κεντροδεξιά» είτε οι άναρθρες κραυγές και τα «θολά στίγματα» αριστερο-δεξιών φασιστών…

Τέλος, ο «μύθος» ότι η αυξημένη συμμετοχή δεν αφήνει περιθώρια στους φασίστες να ανεβούν κατέπεσε, με θόρυβο, σε μια παραδοσιακά δημοκρατική χώρα, που δεν βιώνει την κρίση όπως άλλες. Προς γνώση και συμμόρφωση…

Είναι σαφές, ότι η λύση δεν μπορεί να δοθεί από «ψήφους ανοχής» σε δήθεν αντισυμβατικές, αλλά βαθιά συστημικές επιλογές -είτε απολίτικης είτε ακροδεξιάς-ακροαριστερής προέλευσης.

Η Γαλλία δείχνει τον δρόμο, για τον ουσιαστικό επαναπροσδιορισμό των πολιτικών θέσεων του προοδευτικού και δημοκρατικού χώρου, με ταξικό σημείο αναφοράς και ξεκάθαρη διαφοροποίηση από τους μέχρι σήμερα απλούς διαχειριστές εξουσίας και χρήματος, σε βάρος της κοινωνίας και προς όφελος λίγων και συγκεκριμένων συμφερόντων…

Δείτε επίσης

ΣΥΡΙΖΑ: Όλοι εναντίον όλων

Αμφισβητούνται ευθέως οι επιλογές Τσίπρα Από την εκκωφαντική σιωπή στις φαρμακερές βολές κατά των συντρόφων …

Αρέσει σε %d bloggers:
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων

Συνεχίζοντας να χρησιμοποιείτε την ιστοσελίδα, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Περισσότερες πληροφορίες.

Οι ρυθμίσεις των cookies σε αυτή την ιστοσελίδα έχουν οριστεί σε "αποδοχή cookies" για να σας δώσουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία περιήγησης. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε αυτή την ιστοσελίδα χωρίς να αλλάξετε τις ρυθμίσεις των cookies σας ή κάνετε κλικ στο κουμπί "Κλείσιμο" παρακάτω τότε συναινείτε σε αυτό.

Κλείσιμο